غمت بی بال وبی پرکرد آخر

مرادرخون شناور کرد آخر

نوار زنده گی ِ عاشقت را

توسرکردی که آخر کرد آخر؟

شکایت از رفیق ازیار دارم

دل پُرغم د ل ِ افگار دارم

بزن برهم خراب آباد دل را

که ازدل شکوه بسیار دارم

نه عنقا گشت یارم نی کبو تر

دلم چون کوه آتش می زند پر

به هرکه دست یاری دادم و گفت

رهایم کن، رهایم کن، برادر

گهي شيشه گهي سنگم خدايا

گرفتار دل تنگم خدايا

زدست نارفيقان زمانه

عجب آماج نيرنگم خدايا